Tag: belcirkel

De meneer is gelukkig uit het ziekenhuis 😊 Zaterdag is hij uit het ziekenhuis gekomen.

Het was geen Tia of Herseninfarct (beroerte mag je niet meer zeggen…) geweest maar een halsslagader verstopping. Volgens zijn zoon kan dit geopereerd worden. Maar of én wanneer dat evt gaat gebeuren werd niet duidelijk.

Afgelopen zondag was mijn laatste dag Belcirkel en heb ik hem natuurljk gebeld.

Hij was blij om me te horen, ik ook om hem te horen 😉 Hij vertelde hoe hij de afgelopen dagen ervaren had. Hij vond het ook maar raar dat hij, voordat ‘het balletje’ging rollen, ineens zo vreemd praatte.

Al met al was hij en ook zijn zoon blij dat er zoiets als de belcirkel bestaat.

Ik heb hem fijne feestdagen gewenst en gezegd dat ik hem eind januari weer spreek, daar was hij het mee eens 😉

Zoals jullie, waarschijnlijk, weten doe ik 1x in de 4 á 5 weken vrijwilligerswerk. Dan bel ik 7 dagen lang iemand op (een oudere man of vrouw) zodra ze opnemen maken we een kort praatje zodat diegene die ik gebeld heb, de volgende kan bellen. Uiteindelijk belt de laatste mij weer op zodra ‘de cirkel rond is’

Vanmorgen om 9.00 u bel ik diegene op om de cirkel mee te beginnen…

Het eerste wat ik hoor is de televisie, maar niet zijn stem. Uiteindelijk hoor ik zijn stem en vraag of alles goed is… Hij zegt ja en begint te murmelen. Dat versta ik natuurlijk niet, dus vraag ik of hij de televisie wat zachter wil zetten.

Hij begint weer te murmelen en dat was voor mij een teken dat het niet goed met hem ging. Ik heb tegen hem gezegd dat ik zijn zoon ging bellen.

Zijn zoon zou bij hem gaan kijken. Uiteindelijk ben ik alsnog langs de man gegaan, mede om te zien hoe het ging. Ik had er geen goed gevoel over.

De zoon is naar zijn vader gegaan en ik kwam ook aan. Ik zag de man die ik moest bellen en zag en hoorde aan zijn stem dat het niet goed ging. Maar geukkig was zijn zoon er nu.

Ik ben weggegaan maar heb wel gevraagd of de zoon mij op de hoogte wilde houden.

Dat heeft hij gedaan, de zoon had de dokter gebeld, die de ambulance en nu ligt de man in het ziekenhuis, terobsivatie.

Naar mijn idee heeft hij een beroerte of tia gehad.

Wordt vervolgd…

Kees leerde ik kennen, in 1999, via internet. De eerste keer dat ik bij hem thuis kwam leerde ik ook zijn ouders kennen. Zijn moeder deed mee aan de belcirkel. Hier had ik nog nooit van gehoord.

Zij belde dan als eerste een oudere dame/heer op, om 9.00 u . Uiteindelijk belde de laatste dame/heer haar dan weer op en zei dat de cirkel weer rond was. Dit is een soort van persoonlijke controle of de mensen überhaupt wel zijn opgestaan.

Sinds 17 april ’23 doe ik dat ook. Dit is mijn eerste week. Elke dag om 9.00 u bel ik, om 9.00 u,  dezelfde dame op. Op zaterdag en zondag is het om 9.30 u.

Even een praatje, vragen of ze lekker geslapen heeft. Hoe het weer is enz enz. Mocht er nou niemand de telefoon opnemen dan moet de deelnemer de volgende bellen totdat “de cirkel” rond is. In dit geval ga ik dan diegene bellen die niet opnam.

Krijg ik dan ook geen gehoor dan hebben we 2 contactnummers. Mochten die ook niet opnemen dan wordt de politie gebeld.

Ik hoef dit maar 1 week in de maand te doen.  En bijvoorbeeld met vakantie of ziekte dat met de vrijwilligers oplossen.

Ik vind het wel nuttig om te doen 😉

 

 

 

Fijn weekend allemaal🐾