Hoe was de eerste keer vrijwilligerswerk…

Afbeelding van Mohamed Hassan via Pixabay

Ik liep al 2 weken met gezonde spanning…

  • Zal het niet te zwaar voor me zijn
  • Ga ik gelijk geconfronteerd worden met een overledene

Toen ik bij de post ging werken kon ik me daar wel een voorstelling van maken. Ook zo bij de catering waar ik later ging werken.

Maar nu bij de Hospice vrijwilligerswerk doen daar kon ik me helemaal niets bij voorstellen.

Op woensdag 15 november was het zover. Om 11.00 u begon mijn “eerste dagdeel”

Ik ben heel goed opgevangen door 2 ervaren vrijwilligers. Zij hebben mij alles laten zien en ook hoe alles werkt. Ook wat je moet doen als je denkt dat iemand overleden is..

Het voelde door die vrijwilligers als een warm bad en na 5 minuten voelde ik me al gewaardeerd en gek genoeg voelde ik me thuis. Het klinkt heel raar als je vrijwilligerswerk gaat doen waar mensen komen (de meeste mensen) om te sterven.

Mensen kunnen in de Hospice ook voor een korte tijd worden opgevangen. Bijvoorbeeld na een opname in het ziekenhuis. Dit kan maximaal 2 weken.

Aanstaande woensdag is mijn 2e dagdeel. Van 08.00 tot 11.00 u

Vrijwilligerswerk…

Vanmorgen had ik een afspraak/intake gesprek bij een vrijwilligers organisatie. De organisatie vroeg hoe ik bij hun ben gekomen. Toen vertelde ik dat ik via een vriendin (die ook bij die organisatie zit) het 1 en ander had gehoord en na de website van de organisatie te hebben bekeken, zag ik dat er een jonge meid van 33 een buddy zocht. Dat was voor mij het moment om me in te schrijven.

Ikzelf ben in maart 2011 80 tot 100% afgekeurd, werken doe ik niet meer door MS 🙁 Maar wilde wel iets voor andere mensen doen, met mate, want ik moet wel rekening houden met mezelf.

Ik was wel bang dat de meid die een buddy zocht ondertussen al voorzien was, maar dat was niet het geval. En a.s. vrijdag heb ik een afspraak met haar 😀 ik vind het wel spannend allemaal, maar zin heb ik er zeker in 🙂

Fijne dag vandaag