
In totaal ben ik 3 keer ben ik naar de Hospice geweest.
De eerste keer begon ik om 11.00 u in de ochtend. Veel informatie gekregen van 2 heel vriendelijke vrijwilligers.
De 2e keer dat ik er heen ging, stond ik om 06.30 op 😴 want om 07.30 u moest ik op de fiets zitten naar de hospice. Om 07.45 was ik er en begon ik van 08.00 u tot 11.00 u. Dit tijdstip is eerlijk gezegd niets voor mij! Dit ben ik niet meer gewend.
Ook was het nog donker buiten en heb ik gemerkt dat ik een beetje “nachtblind” ben. Ik vond het doodeng om in het donker te fietsen. Ik zag alleen de lichten van de aankomende fietsers maar zag niet wie op de fiets zat.
Vroeger, toen ik nog bij de post werkte, draaide ik mijn hand er niet voor om om om 04.30 u op te staan, een half uur later naar mijn werk te fietsen en om 05.30 u te beginnen met werken.
De 3e keer was afgelopen zaterdagavond. Van 19.00 u tot 23.00 u.
Toen ik zaterdagochtend opstond wist ik al dat dit niet mijn dag zou worden. Moe, moe, moe 😔😔😔 Uiteindelijk in de middag nog even dutje gedaan, gegeten, opgefrist en naar de hospice. Gelukkig voelde ik me door het dutje wat beter. Kees bracht me gelukkig met de auto weg.
Toen ik in de hospice kwam heb ik met de twee andere vrijwilligers koffie gedronken en even gekletst. Dit waren de twee waar ik ook de eerste keer mee meeliep. Na een uurtje vroegen ze aan mij hoe ik het tot nu toe vond.
Ik ben eerlijk geweest en gezegd dat ik hun erg zorgzame, respectvolle vrijwilligers vond, maar dat dit vrijwilligerswerk voor mij mede door de MS te zwaar is. Zowel geestelijk al lichamelijk 😞
Ik stop dus als vrijwilliger bij de Hospice. 😞
In het nieuwe jaar ga ik op mijn gemak eens kijken wat er nog meer aan vrijwilligerswerk is.