Ik weet niet of je het zo noemt als je om niets kan huilen? Ik kan om niets zomaar ineens huilen. Bijvoorbeeld; als Kees iets liefs zegt of een compliment geeft, hup dan biggelen de tranen over mijn wangen. Ook als ik iets in de krant lees dan gebeurt het ook, terwijl het dan niet een artikel is waardoor je geëmotioneerd door zou raken 🙁
Dit gebeurt al vanaf januari 2015. Nu moet ik wel zeggen, dat ondertussen mijn mevrouwtje overleden is. Mijn nicht de diagnose Non-Hodgkin kreeg. Ik erg vatbaar ben voor infecties door mijn MS medicijn in december 2014 ben ik aangestoken met een erge verkoudheid. In april kreeg ik oorontsteking en laatst een blaasontsteking.
Voor mijn MS medicijn wordt er 2 keer per jaar bloed afgenomen om te zien of ik een bepaald virus bij me draag, Tot nu toe ben ik elke keer negatief getest. 27e de uitslag van mijn bloed. En ja ook daar maak ik me druk om! Omdat ik het gevoel heb dat ik positief geworden ben 🙁 als dat zo is, dan stop ik met deze MS remmers en ga ik iets anders gebruiken, of helemaal niets daar ben ik nog niet uit. Kortom het brengt veel stress met zich mee!
Volgens mijn buuf ben ik in het voorstadium van de overgang…. 😛
Ja Vonnie, dat zou zomaar kunnen… het zijn wel symptomen.
Maar laat dat je leven niet gaan beheersen hoor, je hebt al genoeg op je bordje…
En natuurlijk kun je gewoon in zo’n gevoelige periode zitten, heeft dan weer niks met leeftijd te maken, dat heb en had ik ook regelmatig. Lekker even janken en dan gaat het weer hè…
Houd je taai meissie! XXX
Nou, zo te lezen gebeurd er ook wel heel veel in je leventje! (al lijkt het misschien soms niet zo) dat moet je emotioneel allemaal maar handelen.
Weet je, als je overspannen zou zijn, zou je ook niet meer vooruit te branden zijn en nergens zin in hebben.
Zelf denk dat het heel goed zou kunnen dat het een samen raapsel is van alles wat je meegemaakt heb de laatste tijd, je ziekte, maar ook een beginnende overgang.
Trouwens dat zou je huisarts misschien al in een bloed onderzoek kunnen zien.
Sterkte meis en ik hoop dat je deze keer nog geen keuze hoef te maken over wel of geen medicatie.
Volgens mij heb je in korte tijd veel op je bordje gehad. Vraag een internist of anders arts om raad als je twijfelt over je medicijngebruik, en laat je niet te snel het etiket “overgang” opplakken!
Houd vol!
Liefs Kakel
Het kan de overgang zijn maar dat hoeft niet.
Je hebt veel voor de kiezen gehad de laatste tijd, zowel lichamelijk als geestelijk. Je bent het type dat ook altijd maar doordraaft en van zichzelf vindt dat ze niet moet zeuren… oftewel je holt aan jezelf voorbij. Je emoties kegen niet genoeg ruimte en dus dringen ze zich nu op op een manier die je niet meer kunt onderdrukken.
Wat die medicatie betreft, je bent slim genoeg… je weet de weggetjes wel… doe wat goed voelt ongeacht wat de medici ook zeggen, het is jouw lijf, jouw leven.
knuffelt en zegt: ‘komt wel goed schatje